"narzucenie" po angielsku — Słownik polsko-angielski | zobacz "narzucenie" po polsku

narzucenie

rzeczownik
  1. imposition
    • nałożenie, wprowadzenie (np. podatku, kary), narzucenie
      An unwilling imposition of new laws will only result in more disobedience. (Bezwolne narzucenie nowych praw poskutkuje tylko większym nieposłuszeństwem.)
      The imposition of this tax has crippled local enterprises. (Wprowadzenie tego podatku zaszkodziło lokalnym przedsiębiorstwom.)
      Our country is not happy with the imposition of this fine. (Nasze państwo nie jest zadowolone z nałożenia tej kary.)
czasownik
  1. impose ***
    • narzucać (np. zasady), nakładać (np. kary) [TRANSITIVE]
      This is done by people who impose their will on others. (Tak robią ludzie, którzy narzucają innym swoją wolę.)
      Mother imposed a punishment on her children. (Matka nałożyła karę na swoje dzieci.)
  2. project *****
    • narzucać (np. wyobrażenie o czymś) [TRANSITIVE]
      Don't project your ideas on me! (Nie narzucaj mi swoich pomysłów!)
      His mother always project her will on him. (Jego matka zawsze narzuca mu swoją wolę.)
  3. enforce **
    • narzucać, wymuszać (np. posłuszeństwo, dyscyplinę) [TRANSITIVE]
      I enforced the discipline on my children by punishing and rewarding them. (Wymusiłem dyscyplinę na moich dzieciach przez karanie i nagradzanie ich.)
  4. dictate **
  5. intrude
  6. superimpose
  7. impone
  8. superinduce
phrasal verb
  1. inflict something on
phrasal verb
  1. throw something on
  2. cast something on

powered by  eTutor logo