"narzucać" po angielsku — Słownik polsko-angielski | zobacz "narzucać" po polsku — Słownik angielsko-polski

narzucać

czasownik
  1. impose ***
    • narzucać (np. zasady), nakładać (np. kary) [TRANSITIVE]
      This is done by people who impose their will on others. (Tak robią ludzie, którzy narzucają innym swoją wolę.)
      Mother imposed a punishment on her children. (Matka nałożyła karę na swoje dzieci.)
  2. project *****
    • narzucać (np. wyobrażenie o czymś) [TRANSITIVE]
      Don't project your ideas on me! (Nie narzucaj mi swoich pomysłów!)
      His mother always project her will on him. (Jego matka zawsze narzuca mu swoją wolę.)
  3. enforce **
    • narzucać, wymuszać (np. posłuszeństwo, dyscyplinę) [TRANSITIVE]
      I enforced the discipline on my children by punishing and rewarding them. (Wymusiłem dyscyplinę na moich dzieciach przez karanie i nagradzanie ich.)
  4. dictate **
  5. intrude
    • narzucać (np. swoją opinię)
  6. superimpose
    • narzucać, obciążać, przesycać
      His passions are superimposed onto his art. (Jego sztuka jest przesycona jego pasjami.)
  7. superinduce
  8. impone
phrasal verb
  1. inflict something on
phrasal verb
  1. throw something on
  2. cast something on
  1. intrude on somebody , intrude upon somebody
czasownik
  1. impose oneself on somebody
idiom
  1. foist oneself on somebody  
  2. force oneself on somebody