"fortuna" po angielsku — Słownik polsko-angielski | zobacz "fortuna" po polsku — Słownik angielsko-polski

fortuna

rzeczownik
  1. fortune **
    • fortuna, majątek [COUNTABLE]
      He made a fortune selling old paintings. (On zbił fortunę sprzedając stare obrazy.)
      This house must have cost a fortune. (Ten dom musiał kosztować fortunę.)
  2. money *****
    • fortuna (posiadane bogactwa) [UNCOUNTABLE]
      I spent all my money on cars. (Wydałem całą swoją fortunę na samochody.)
  3. mint *

Powiązane zwroty — "fortuna"

czasownik
zmaleć (np. fortuna, entuzjazm) = ebb
przymiotnik
nieobliczalny (np. strata, fortuna) = inestimable
idiom
rzeczownik